Concerten

Hieronder vindt u eerst informatie over Christopher Wood en zijn Requiem, en vervolgens een overzicht van de concerten die we in de afgelopen jaren hebben gegeven.

Christopher Wood werd in 1945 geboren in Cardiff, de hoofdstad van Wales. Hoewel hij inmiddels (vooral in de UK) bekend is geworden als componist van kerkelijke koorwerken is hij niet als zodanig opgeleid. Na zijn middelbare school studeerde hij aan de medische faculteit van de Universiteit van Wales en maakte hij carrière als chirurg. Hij specialiseerde zich in de behandeling van kanker en heeft daar ook veel over gepubliceerd. In aansluiting daarop ging hij werken in de farmaceutische industrie waarbij hij zich toelegde op de ontwikkeling van nieuwe medicijnen. Zo was hij in 2004 betrokken bij het eerste nieuwe medicijn tegen kinderleukemie in 30 jaar, maar ook hield hij zich bezig met de ontwikkeling van medicijnen voor de behandeling van kanker, artritis, diabetes en Alzheimer.
Naast zijn medische en farmaceutische werk heeft Christopher Wood echter nog een passie en dat is muziek, met name kerkelijke koorwerken. Hij komt uit een muzikale familie – zijn moeder zong sopraan in het Nationale Operakoor van Wales – en hij heeft zijn hele leven in koren gezongen. Muziek is voor hem dé manier geworden om zijn gevoelens uit te drukken.
Toch had hij tot 2002 nog nooit een noot gecomponeerd. In dat jaar echter overleed Queen Elizabeth the Queen Mother, de moeder van de huidige koningen Elizabeth. Heel Engeland was in rouw en duizenden mensen stonden urenlang in de rij om hun respect te betuigen. Er ontstond in die periode een bijzondere mix van gevoelens: natuurlijk waren er de rouwgevoelens maar ook nationale trots, verdriet maar evenzeer dankbaarheid. De Queen Mother was een symbool voor de natie geworden en een voorbeeld voor veel Britten. Wood vroeg zich af wat voor soort muziek al die mensen die langs de kist liepen zouden zingen als zij een immens koor zouden vormen. Wat voor muziek zou de emoties van dat moment vorm kunnen geven? Wel, het koor waarin hij zong was op dat moment bezig met het Requiem van Verdi en daarmee had hij de tekst voor het grijpen.
Hij heeft er lang over gedaan. Gedurende acht jaar heeft hij er stukje bij beetje aan gewerkt terwijl hij overdag zijn normale bezigheden had in het ontwikkelen van medicijnen en het leiding geven aan de Amerikaanse firma waar hij dat voor deed. ’s Avonds na zijn werk ging hij achter de piano zitten en schreef een paar regels, eigenlijk alleen maar voor zijn eigen plezier, nooit met de gedachte dat het ooit uitgevoerd zou worden. Tot hij op een dag de musicus David Guest tegen het lijf loopt en hem vraagt of hij hem het Requiem mag laten zien “om te kijken wat er aan mankeert, waar het verbeterd kan worden”. Guest brengt hem in contact met Jonathan Rathbone, een zeer veelzijdige Engelse musicus die gewerkt heeft met zulke uiteenlopende mensen als de fameuze dirigent Pierre Boulez en de populaire zanger Cliff Richard. Wood heeft de zenuwen als hij Rathbone het Kyrie laat zien, maar die kijkt ernaar en zegt dingen als: “Hier zie ik een harp…. Daar zou ik een hobo toevoegen”. Rathbone wil het orkestreren als Wood ermee akkoord gaat het ooit te laten uitvoeren. De deal wordt gesloten en Rathbone gaat aan het werk. Door zijn zeer volle agenda zal ook dat nog twee jaar duren maar uiteindelijk is het werk klaar en worden er plannen gemaakt om het uit te voeren. Nog steeds denkt Wood dat dit alleen voor een CD is die hij en zijn vrouw zullen krijgen. Maar na de opname volgt een zeer succesvolle uitvoering in de St John’s Church in Londen op 12 december 2012, onder leiding van dirigent Paul Brough.
Het Requiem van Wood volgt, net als dat van Verdi, de volledige tekst van de Latijnse Requiemmis maar daar houdt de gelijkenis op. Wood heeft bewust anders gewerkt dan Verdi, bang als hij was dat beroemde werk teveel te kopiëren. Zo is het luide en stormachtige Dies Irae van Verdi bij hem een rustig deel geworden, ook omdat hij, zoals hij zelf zegt, “op de Dag des Oordeels niet gaat staan schreeuwen maar eerder bang en afwachtend is”. Ook het Kyrie is heel persoonlijk, hij zag daarbij de rust van de abdij voor zich waar de rouwende bezoekers langs de kist van de Queen Mother liepen onder het oog van de roerloze schildwachten.
Het slot van het Requiem is vrij ongebruikelijk. Wetend dat vrijwel alle Requiems heel rustig eindigen, componeerde hij twee versies: één langzaam uitstervend en een tweede in vol fortissimo met alle vier solisten, een vol koor en het hele orkest. Hij vroeg zijn vrouw wat zij het mooiste vond en zij zei zonder aarzeling: “Geef het publiek een climax waar ze aan zullen terugdenken. Je wilt dat ze weggaan met de gedachte ‘Dat was nog eens een slot’. Geef ze dat dan ook.” En dat is het geworden: een slot, maar ook een Requiem, waar de toehoorders nog lang aan terugdenken.
Na zijn Requiem heeft Wood nog een Missa Brevis gecomponeerd en het Paasoratorium Holy Week, beide met groot succes uitgevoerd en op CD uitgebracht. Naar aanleiding hiervan is hij een geliefd spreker geworden op congressen over klassieke muziek en vervult hij, naast zijn eigenlijke werk als arts-farmaceut, diverse functies in de klassiek muziekwereld in Groot-Brittannië.

Eerdere concerten van Concordia:

donderdag 22 november 2018
samen met operakoor Amadeus: ‘Canto General’ van Mikis Theodorakis (nadere gegevens zie flyer, ons promotiefilmpje op YouTube en het artikel in de Leeuwarder Courant over de Canto en onze uitvoering ervan)

zondag 17 december 2017
‘Weihnachtsoratorium’ van Johann Seb. Bach (nadere gegevens zie flyer)

vrijdag 10 maart 2017
‘Messe Nr. 2 in G-Dur’ van Franz Schubert, ‘Nänie’ van Johannes Brahms, ‘Symfonische dansen Nrs. 1 & 4’ van Edvard Grieg en ‘Mass’ van Steve Dobrogosz (zie flyer).
Voor de recensie in de Leeuwarder Courant klik hier.

zondag 6 november 2016
‘Messe in C’ van Josef Rheinberger, ‘Dona nobis pacem’ van Peteris Vasks, ‘Kol nidrei’ van Max Bruch, met als solist de jonge cellist Caspar Westerman, en ‘Sunrise Mass’ van Ola Gjeilo (zie flyer)

zondag 20 maart 2016
‘Matthäus Passion’ van Johann Seb. Bach in de bewerking dd. 1841 van Felix Mendelssohn Bartholdy (zie flyer)

vrijdag 27 november 2015
‘Requiem in C’ van Charles Gounod en ‘Mis in D’ van Antonin Dvorak (zie flyer)

woensdag 29 april 2015
samen met operakoor Amadeus: ‘Elias’ van Felix Mendelssohn Bartholdy (zie flyer)

zondag 2 november 2014 (Allerzielen)
‘Ein deutsches Requiem’ van Joh. Brahms (zie flyer)

zondag 4 mei 2014 (Dodenherdenking)
‘Memoriam Facimus’ en ‘Gebed om vrede’ beide van Bernard Smilde (zie flyer)

woensdag 13 november 2013
‘Requiem’ van Wolfgang Amadeus Mozart (zie flyer)

donderdag 21 maart 2013
‘Messiah’ van Georg Friedrich Händel (zie flyer)

zondag 28 oktober 2012
‘Carmina Burana’ van Carl Orff (zie flyer)

Goede Vrijdag 6 april 2012
‘Matthäus Passion’ van Johann Sebastian Bach (zie flyer)

vrijdag 18 november 2011
‘Stabat Mater’ van Josef Gabriel Rheinberger, ‘Missa Festiva’ van Alexander Gretchaninoff, ‘Requiem’ van Bob Chilcott (Nederlandse premiëre), en ‘The Lord is my Shepherd’ van John Rutter (zie flyer)

zaterdag 9 april 2011
‘Die Passion’ van Heinrich von Herzogenberg (zie flyer)